sonbahar sabahının rüzgarında dağılırdı da saçlarım,
müşfik bir elin okşadığını hayal ederdim..
tebessüm ne kolaydı
ve ne mutluluktu tebessüm
sıcak bir merhaba gibi sallardım elimi hayata
hayatı yaşayanlara
gönlümün gözleriyle görür, gönlümle severdim..
severdim ya..
az önce aldığım bir gülücük
bir mısra yeterdi günü güzel yaşamama
paylaşılacak bir şeydi
ve yeterdi asırlar sürecek bir anlık sohbetlere
bir gün bir asırdı veya bir asırdı bazen
yeter ki o söz söylensin
o gülüşü görebileyim..
|
|
Like this:
Be the first to like this post.
This entry was posted on Ekim 29, 2006 at 10:38 pm and is filed under Uncategorized. You can subscribe via RSS 2.0 feed to this post's comments. You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
